ആത്മാവിന്‍റെ അംബരാന്തങ്ങളിലേക്ക്‌ ഒരു കിളി

ആത്മാവിന്‍റെ അംബരാന്തങ്ങളിലേക്ക്‌ഒരു കിളി പറക്കലിനെ അനുകരിക്കുകയാണ്‌.പറക്കുക എന്നത്‌ ഒരു ആവശ്യമാകാത്തിടത്തോളംആ കിളി പറക്കുന്നത്‌ ഒരു അനുകരണമാണ്‌.സകല വ്യോമങ്ങളെയുംഅത്‌ കീറി നോക്കി സ്വയം പരിഹസിച്ചു.പറവ പറക്കലിന്‍റെ ഇരയോ അനുകരണമോ ?പറന്നുകൊണ്ട്‌ ആകാശത്തെഒരു കളിസ്ഥലമാക്കുന്നത്‌ഏതായാലും മനുഷ്യന്‍റെ ആത്മീയതയല്ല.വളരാനോ കൂവനോവേണ്ടിയല്ലാതെയും ആത്മീയതയുണ്ട്‌.അക്ഷര ജാലകംCopy the {MT_INSTALL_DIR}/plugins/SezWho/tmpl/sezwho_rc.tmpl…

Continue Readingആത്മാവിന്‍റെ അംബരാന്തങ്ങളിലേക്ക്‌ ഒരു കിളി

തൂവലില്‍ നിന്ന് കുടഞ്ഞിട്ടിട്ടെന്നപോലെ ഒരു ചാറ്റല്‍മഴ

സംസ്കാരചടങ്ങ്‌ കഴിഞ്ഞയുടനെയാണ്‌അവര്‍ അനുസ്മരണ വേദിയിലെത്തിയത്‌.ഒരോരുത്തരും പരേതനെ പലരീതിയില്‍ വിഭജിച്ചു.ഒരാള്‍ പറഞ്ഞത്‌ കാലം ആ നേതാവിന്‍റെ മുമ്പില്‍തോറ്റുപോയെന്നാണ്‌.മറ്റൊരാള്‍ , അവിവാഹിതനായആ പരേതന്‍റെ ജീവിതംധന്യമായിരുന്നുവെന്ന് തട്ടിവിട്ടു.അപ്പോള്‍ അടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിലേക്ക്‌ഭക്ഷണവുമായിപോയ ഒരു വാനില്‍ നിന്ന്പൊരിച്ച കോഴിയുടെ മണം ഗാഢമായി പരന്നു.വേദിയിലിരുന്നവരെല്ലാംഅ മണം ഒരു മുക്തിപോലെ…

Continue Readingതൂവലില്‍ നിന്ന് കുടഞ്ഞിട്ടിട്ടെന്നപോലെ ഒരു ചാറ്റല്‍മഴ

നിറം ഒരു പ്ളാനറ്റ്പോലെയാണ്‌.

നിറങ്ങള്‍ ഒരു വിര്‍ച്വല്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്‌.ഉദാഹരണത്തിന്‌ഒരു ചുവപ്പ്‌ എവിടെയുമുണ്ട്‌-കുരുതിക്കും കളത്തിനും കൊടിക്കും കുപ്പായത്തിനും പഴത്തിനും. ആ നിറത്തിന്‍റെ വിര്‍ച്വല്‍ പ്രതിച്ഛായ അനന്തമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കയാണ്‌. നമുക്ക്‌ എവിടേക്കും അതിനെ കൊണ്ടുപോകാനാവില്ല. അതിനെ നമുക്ക്‌ കൊടിയായോ പഴങ്ങളുടെ തൊലിയുടെ നിറമായോ ഉപസ്ഥലമാക്കിയെടുക്കാം.കൊടി അല്ലെങ്കില്‍ കുപ്പായം അപ്പോള്‍…

Continue Readingനിറം ഒരു പ്ളാനറ്റ്പോലെയാണ്‌.

എവിടെയോപെയ്ത മഴയുടെ

ഈ വഴിയില്‍ ധാരാളം പേര്‍ പോകുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം.ആരെയും തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ശബ്ദങ്ങളെ വകവയ്ക്കാതെ ഞാന്‍ ഉള്ളിലേക്ക്‌ നടന്നു. എന്‍റെ ഉള്ളിലേക്ക്‌. കടുത്ത വെയിലും മഴയും മാറിമാറി വന്നു.എവിടെയോപെയ്ത മഴയുടെ ഒരു തുള്ളി പോലും എന്‍റെ മേല്‍ വീണില്ല. ഞാന്‍ നടന്നു…

Continue Readingഎവിടെയോപെയ്ത മഴയുടെ

The unknown symphony of human body- poem by m k harikumar/എം. കെ ഹരികുമാറിന്‍റെ കവിത

The fragile body of daylight is seeking life.It is a greed, indeed.It is the depth of time,The obscurity of life and darkness ,The unknown symphony of human body,The paintings of…

Continue ReadingThe unknown symphony of human body- poem by m k harikumar/എം. കെ ഹരികുമാറിന്‍റെ കവിത

ജീവിക്കാത്ത ജീവിതങ്ങളാണ്‌

പാതിരാത്രിയില്‍ വിവശയായിഒലിച്ചിറങ്ങിയ രതിവാഞ്ഛയ്‌ക്കുംജീവിതപ്രേമമില്ല.ഒന്നു തടഞ്ഞാല്‍ ജീവനൊടുക്കികളയും !മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോഴും രതിപരാജയപ്പെടുന്നില്ല.നാക്ക്‌ നീട്ടി അത്‌ പിന്നെയും നക്കാനുള്ളവെപ്രാളത്തിലാണ്‌.ചീഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുടെഉത്തര- ഉത്തരാധുനിക തീവണ്ടിയപകടങ്ങളില്‍അവന്‍ , വഴിമുട്ടിയ ആ ഭ്രാന്തന്‍ഭാഷാശാസ്ത്രം ഇതാകവിതയെ തടഞ്ഞ്‌ വച്ചിരിക്കുന്നു.ജീവിക്കാത്ത ജീവിതങ്ങളാണ്‌ ഇവിടെഉത്സവമാകുന്നത്‌.Copy the {MT_INSTALL_DIR}/plugins/SezWho/tmpl/sezwho_rc.tmpl file to {MT_INSTALL_DIR}/plugins/WidgetManager/default_widgets/ directory.

Continue Readingജീവിക്കാത്ത ജീവിതങ്ങളാണ്‌

വിരലടയാളങ്ങള്‍

ചവിട്ടിപ്പതിഞ്ഞ വഴികള്‍ക്ക്‌ എന്തുണ്ട്‌ മിച്ചം?വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച മമതകള്‍ക്ക്‌ ആരും കാവല്‍നില്‍ക്കുന്നില്ല. എല്ലാവരും അത്‌ ചവിട്ടി കടന്നുപോവുകയാണ്‌. നിര്‍വ്വികാരതയിലേക്ക്‌ കുഴിച്ചു മൂടപ്പെട്ട വെറുപ്പിന്‍റെ വിരലടയാളങ്ങള്‍ക്കായി ഞാന്‍ വൃഥാ പരതുന്നു. Copy the {MT_INSTALL_DIR}/plugins/SezWho/tmpl/sezwho_rc.tmpl file to {MT_INSTALL_DIR}/plugins/WidgetManager/default_widgets/ directory.

Continue Readingവിരലടയാളങ്ങള്‍

ഞങ്ങള്‍ ഈ മുഖം ഒന്നുകൂടി മിനുക്കട്ടെ

മനസ്സിന്‍റെ വ്യോമ വേഗങ്ങളില്‍ നിന്ന്പാതാളക്കുഴികളിലേക്ക്‌വീണ ഇഷ്ടങ്ങളുടെകബന്ധങ്ങള്‍ അവിടെയുണ്ടോ ?അറിയില്ല.ജ്വരബാധിതരായി നമ്മള്‍വീണ്ടും അവതരിക്കുന്നഒരു കാലമെവിടെയോ ഉണ്ടായിരിക്കാം. നില്‍ക്കൂ കാലമേ,ഞങ്ങള്‍ ഈ മുഖം ഒന്നുകൂടി മിനുക്കട്ടെCopy the {MT_INSTALL_DIR}/plugins/SezWho/tmpl/sezwho_rc.tmpl file to {MT_INSTALL_DIR}/plugins/WidgetManager/default_widgets/ directory.

Continue Readingഞങ്ങള്‍ ഈ മുഖം ഒന്നുകൂടി മിനുക്കട്ടെ

Poem is misunderstanding of meanings within the words- A poem by m k harikumar/എം. കെ ഹരികുമാറിന്‍റെ കവിത

Writing a poem isQuite anachronistic.The myriad misrepresentations of truthsAnd relativity of impressions.The memory as a wallIn which no one can write .It is a block.A picture painted is notFirm and…

Continue ReadingPoem is misunderstanding of meanings within the words- A poem by m k harikumar/എം. കെ ഹരികുമാറിന്‍റെ കവിത